24 hores de La Vall Del Tenes - Dutch Team
Foto's drekracers: http://picasaweb.google.com/111428849060267334061/24HoresDeLaVallDelTenesDutchTeam?feat=directlink
Foto's spaanse krant: http://www.el9nou.cat/imatge_v_0/673
Foto's organisatie: http://www.fotos24hores.com/2010-dorsal-31/
Interview VOTV 3 sept (vanaf 18min30s): http://www.votv.cat/videos/3-setembre-2010
Sportnieuws VOTV 6 sept (vanaf 1min30s): http://www.votv.cat/videos/infoesports-6-setembre-2010
Een gevecht tegen de vermoeidheid
Goed voorbereid gingen ze naar Lliça d’Amunt. Toch kregen de winnende Rietmolense motorcrossers te maken met onvoorziene gebeurtenissen.
Waar de vier Rietmolense motorcrossers vooraf tegenop zagen bleek achteraf niet zo zwaar als gedacht. „ De nacht was een eitje vergeleken met het rijden overdag”, zegt deelnemer Jarno Borgelink. Met tropische buitentemperaturen die opliepen tot 37 graden waren de omstandigheden in het motorpak amper uit te houden. Toen crosser Timo Sonderen ( 22) in zijn voorlaatste ‘shift’ de baan verliet, tolde alles om hem heen. Sonderen: „Ik was echt doodop toen ik van de motor stapte. Alles draaide en ik wist niet waar ik naartoe liep. Je hebt in die omstandigheden te maken met heel veel vochtverlies. En dat terwijl we tijdens de race genoeg water dronken.”
Ze zitten met hun hoofd nog helemaal bij de vorig weekeinde gehouden langeduursrace van Lliça d’Amunt. „ Het was er echt fantastisch”, zegt crewlid Bennie Borgelink. „Wat een ervaring. We werden er als koningen onthaald. Tijdens ons verblijf werden we met alles geholpen en mochten we van alle faciliteiten op het complex gebruik maken. Dag en nacht.” Motorcrossers zijn in Spanje volwaardige topsporters. „Bij de huldiging stonden wel vijftienhonderd mensen. Wat je ook doet, dat zal je in Nederland nooit gebeuren.”
Als Koen Lansink na 24 uur zweten en zwoegen op z’n achterwiel de finishlijn passeert is de ontlading bij het vermoeide crossteam en de meegereisde supporters dan ook groot. „Het was heel lang ontzettend spannend wie er in onze cc- klasse zou gaan winnen”, zegt Jarno Borgelink. „We mochten in het laatste uur zeventien seconden per ronde verliezen op onze directe concurrent. Als je dan de laatste minuten ingaat weet je dat je niet meer gaat verliezen.”
De Rietmolenaren blijven over een hele dag gezien slechts één ronde, gelijk aan zo’n drie minuten, voor op de Spaanse concurrent. Hoewel de blijdschap na het beëindigen van de 417e en laatste ronde groot is, is het de uitputting die bij de jonge crossers overheerst. „ Je vecht continu tegen de temperatuur en de vermoeidheid, maar het is vooral een strijd met jezelf. De eerste drie keer dat je op de motor stapt voel je je nog goed. Als je voor je laatste beurten wakker wordt gemaakt, is de zin er wel een beetje van af. Maar zodra je weer op de motor zit, ga je er helemaal voor.” Vlekkeloos verliep de race niet.
Zondagmiddag moest de ervaren Eibergenaar Henkjan Somsen ( 43) na zijn vijfde beurt opgeven. Nota bene degene die de jongere crossers er door moest loodsen kwam na een botsing ongelukkig ten val.
„ Hij belandde met zijn borstkas op het stuur en kneusde wat ribben”, kijkt monteur Bennie Borgelink terug. „Bovendien raakte de benzinetank ook nog eens lek. Die moesten we in allerijl vervangen.
Henkjan heeft zijn beurt afgemaakt en is de vijfde keer opgestapt met pijnstillers. Daarna werd het hem echt te veel.” De drie overgebleven crossers besloten vervolgens om allen wat langer door te rijden en van de standaard pitstop op het volle uur af te wijken. „We reden een kwartier tot half uur langer in de laatste ronde”, legt Jarno Borgelink uit. „Toen werd het pas echt zwaar.” De crossers wisten de tegenslagen te overwinnen en hun tegenstanders in de 74cc- klasse voor te blijven. „En dat is vooral te danken aan de goede voorbereiding”, aldus de 24- jarige Borgelink. „De Spanjaarden roemden ons voor de race omdat we alles zo goed voor elkaar hadden. We waren een van de weinige teams die van alle motoronderdelen een reserve- exemplaar hadden. Na de race werden we geroemd, omdat we de eerste nieuwkomers waren die gelijk een prijs pakten.”
Toch stonden de Rietmolenaren ook voor verrassingen. Jarno Borgelink: „ De nacht bleek uiteindelijk niet zo zwaar en de baan ontwikkelde zich anders dan verwacht. Vooraf dachten we dat het zand op de tweede dag heel mul zou worden. De baan bleef echter heel hard. Alleen hadden we geen rekening gehouden met de hoeveelheid stof die zich zou verspreiden. Mensen droegen mondkapjes en zonnebrillen, omdat het ondraaglijk werd. Twee crewleden hadden hun neus vol stof en zand en kregen er op een gegeven moment braakneigingen van.”
Of de Rietmolenaren volgend jaar weer in Lliça d’Amunt gaan crossen is nog onzeker. „Het kost veel geld. En we kunnen nu alleen nog maar verliezen. Misschien zoeken we wel een andere interessante cross, wie weet. Want dit smaakt natuurlijk naar meer.”
Met steun van zelfs de concurrentie
In het digitale fotoalbum van de Rietmolense motorcrossers prijkt een foto van enkele oranjegeklede supporters, te midden van tientallen Spaanse hoofden. Speciaal om hun geliefden tijdens de de 24 uur durende cross aan te moedigen reisden ruim twintig vriendinnen, familieleden en kennissen van Borgelink, Sonderen, Lansink en Somsen naar Catalonië af.
Onder hen opvallend genoeg ook leden van een concurrerend motorcrossteam uit Harreveld. „ Op de crossbaan in Nederland zijn we concurrenten”, legt de Harreveldse Wout Rikkerink uit. „ Maar daarna drinken we een biertje en kunnen we goed met elkaar opschieten.”
Ook deelnemer Jarno Borgelink ziet de voordelen van de aanwezigheid van Rikkerink en diens teamgenoot RobWaenink wel in. Zo hadden ze er gratis een paar adviseurs bij. „ Ze crossen zelf ook in competitieverband en weten tijdens de race als geen ander wat we nodig hebben, hoeveel we moeten eten en drinken of hoe we ons voelen. Ook de supporters hebben ons er doorheen gesleept. We hebben het met ons allen gedaan.”
De 24- jarige Borgelink deelt nog een extra compliment uit aan de vier crewleden, RobWaenink en Bennie, Clemens en Bjorn Borgelink. Ook zij verbleven, op enkele pauzes na, 24 uur in de pit. En dat was volgens monteur Bennie Borgelink zwaarder dan het lijkt: „ Ook al rijdt de crosser met de motor op de baan, je bent voortdurend in de weer. Stilzitten is er niet bij, want je moet benzine mengen, hier en daar een reperatie verrichten en een kwartier voor de nieuwe bestuurderswisseling de pitstop goed voorbereiden.”
Bron: Tubantia 11-09-10, editie Achterhoek
Rietmolense motorcrossers winnen in Spanje
RIETMOLEN - Jarno Borgelink, Timo Sonderen, Koen Lansink en Henkjan Somsen hebben in het Catalaanse stadje Lliça d’Amunt een bijzondere prestatie geleverd.
Het Rietmolense motorcrossteam deed afgelopen weekeinde voor het eerst mee aan de 24 uur durende cross van Vall del Tenes. En gelijk sleepten zij de eerste prijs in hun motorcategorie in de wacht. Na 24 uur en 417 rondes bleven zij hun directe concurrent één ronde voor. In het algemeen klassement werden de Rietmolenaren twaalfde. Het is voor het eerst dat een nieuwkomer op het circuit in Catalonië met een beker naar huis gaat. Als eerste Nederlandse deelnemers aan het jaarlijkse evenement blikken zij morgen in de editie Achterhoek terug op hun ervaringen. Bron: tctubantia.nl
